Najciekawsi piłkarze ME U17 w Izraelu - cz.2

Zgodnie z zapowiedzią czas na kolejną część. Tym razem pod lupą znalazło się trzech graczy, w tym dwóch z jednej reprezentacji. Z każdym kolejnym obejrzanym (po raz nie wiem który) meczem uświadamiam sobie, jak długo byłbym w stanie kontynuować tę serię. Wielu graczy nie wpadło mi w oko od razu, tylko wraz z drugim, trzecim, a czasem i czwartym odtworzeniem spotkań z ich udziałem. I tak oto coraz bardziej się do nich przekonałem. W drugą stronę działa to znacznie rzadziej, w związku z czym żałuję, że doba nie trwa dłużej, gdyż na 100% braknie mi czasu, by przedstawić wszystkich graczy, których chciałbym przedstawić i którzy na przedstawienie zasługują. No ale jak to mówił pewien szkoleniowiec: step by step. Jeśli nie teraz, to może wrócą na bloga nieco później.

Najciekawsi piłkarze ME U17 w Izraelu - cz.1

Od finałowego spotkania pomiędzy Francją a Holandią, zakończonego zwycięstwem Trójkolorowych 2:1 minął już niemal miesiąc. Oranje nie wykorzystali niepowtarzalnej szansy, by zostać pierwszą w historii nacją, która sięgnęła po tytuł Mistrzów Europy do lat 17 trzy razy z rzędu. Francuzi z kolei wzięli rewanż za mecz fazy grupowej, gdzie górą była ekipa z Beneluksu, ogrywając Les Bles 3:1. Co jednak równie ważne, obie reprezentacje zaprezentowały światu, jak olbrzymi potencjał drzemie w ich roczniku 2005 (szczególnie u Francuzów). Zresztą to tyczy się nie tylko finalistów, ale i pozostałych zespołów. Bo choć styl gry większości ekip nie powalał na kolana (może poza Francuzami oraz nieodżałowaną Danią <3), to w niemal każdej znalazł się przynajmniej jeden gracz warty uwagi. I w kilku częściach postaram się jak najwięcej z nich zaprezentować.

Jurrien Timber - raport i analiza

Od pamiętnego półfinału Ligi Mistrzów z Tottenhamem minęło już niemal 2,5 roku. Z Amsterdamu odeszło wielu graczy stanowiących o sile tamtego zespołu: zarówno tych sprowadzonych z innych klubów Eredivisie (Ziyech, Schone), jak i piłkarzy, którzy przeszli przez akademię Joden (Frenkie De Jong, Dolberg) bądź też byli w niej od samego początku swojej przygody z futbolem (Veltman, De Ligt, Van De Beek). Dziś Ajax wciąż jest w Champions League. Obecną edycję zaczął z przytupem, demolując w Lizbonie Sporting. Podobnego rozpędu nabrali w lidze, aplikując po kilka bramek każdemu, kto się napatoczy. I w dalszym ciągu imponują stylem, a istotnymi postaciami w zespole stają się kolejni wychowankowie z Ryanem Gravenberchem, Devyne Renschem i Jurrienem Timberem na czele. Dziś spróbuję przedstawić sylwetkę ostatniego z tego tercetu.

Life After Death

Coś, czego nikt nie dopuszczał do siebie chyba nawet rok temu, kiedy Leo Messi poprzez osławiony "burofax" ogłaszał chęć odejścia z klubu, stało się faktem. Najlepszy piłkarz na świecie żegna się z Barceloną. Żegna się w sposób, którego nikt - ani my, ani pewnie sam Argentyńczyk - się nie spodziewał. Bez "pompy", bez kibiców, bez ostatniego występu w koszulce Dumy Katalonii... Bez kontraktu. Historia tego co nastąpiło w ciągu ostatnich kilku(nastu) dni wydaje się totalnie abstrakcyjna i surrealistyczna, a jednak wydarzyła się naprawdę. Trudno oswoić się z myślą, że sześciokrotnego zdobywcy Złotej Piłki nie będziemy już oglądać w barwach Barcy. Trzeci zespół Hiszpanii (sic!) traci na rzecz wicemistrza Francji (sic!!) swój symbol, gracza kojarzonego z największymi sukcesami w swojej klubowej historii i zawodnika, który bijąc wszelakie rekordy złotymi zgłoskami zapisał się na kartach encyklopedii pt. Piłka Nożna. 

Analiza zbiorowa U23

Kwarantanna domowa stała się dla mnie katalizatorem do działania. Jednakże przy braku futbolu "na bieżąco" nie miałem specjalnie pomysłu, jakiego grajka bądź jaki mecz wziąć na tapet. Po niezbyt długich przemyśleniach doszedłem do wniosku, że przedstawię pokrótce kilku wybranych przez siebie zawodników, o których nie jest jeszcze bardzo głośno, których styl gry bardzo mi się podoba i których oglądałem dostatecznie często, by mieć o nich wyrobioną opinię (lub który spełnia choć jeden z tych trzech "warunków"). Zatem bez zbędnego przedłużania przejdźmy do rzeczy.

Barcelona 18/19 - (niby) analiza, (niby) podsumowanie cz.2 i Barcelona 19/20

Mam nieodparte wrażenie, że sporo pominąłem przy podsumowaniu. Że kwestii czysto sportowych i taktycznych jest więcej do poruszenia. Bez przydługiego wstępu spróbuję od razu przejść do rzeczy.

Najciekawsza jedenastka ME U21 w Polsce

Nie ukrywam, że spośród wszystkich imprez młodzieżowych w 2017 roku, akurat Mistrzostwa Europy U21, obok Mistrzostw Świata U20, były imprezą, na którą czekałem z pewną obojętnością. Wynikało to stąd, iż mnóstwo piłkarzy, biorących udział w tym turnieju, zwyczajnie znałem już, lepiej lub gorzej, od pewnego czasu. Toteż i poziom mojej ekscytacji oscylował gdzieś w okolicach środka skali (no, może ciut wyżej). Paradoksalnie jednak, cały turniej obejrzałem od A do Z, nie pomijając choćby jednego spotkania (choć niektóre z różnych względów oglądałem z odtworzenia), czego wcześniej nigdy nie udało mi się zrealizować. Euro zainaugurował mecz Szwedów z Anglikami w Kielcach, a zakończył pojedynek... Czechów z Danią w Tychach. Ok, zakończył dla mnie, gdyż tego starcia nie udało mi się zobaczyć na żywo i nadrobiłem je dopiero po finale.  A w nim Niemcy dość niespodziewanie (żeby nie powiedzieć sensacyjnie) pokonali murowanych kandydatów do mistrzostwa, Hiszpanów, 1:0. 

Producent gwiazd

Myśląc o najlepszych akademiach na globie w pierwszej kolejności z pewnością większość z nas wymieniłaby FC Barcelonę, Ajax, Benfikę, Sporting, Real, może Anderlecht czy brazylijski Santos. Mało kto zwróciłby uwagę na Bałkany, gdzie swoje diamenty szlifują Crvena Zvezda, Partizan i, przede wszystkim, Dinamo. To właśnie klub z Zagrzebia wypuścił w ostatnich latach w świat grono zawodników, którzy obecnie pełnią istotną rolę w swoich klubach – i co warto podkreślić, nie byle jakich klubach. Na tym jednak Modri nie zamierzają poprzestać.

Kasper Dolberg vs FC Kopenhaga (9.03.2017)

Bohater dzisiejszej analizy na dobrą sprawę zasługiwał na nią już od sierpnia czy września, kiedy zaczął zachwycać Holandię i Europę swoją grą oraz bramkami. A to wszystko działo się przed jego 19. urodzinami. Ajax po oddaniu Arkadiusza Milika do Napoli zdecydował się postawić na chłopaka sprowadzonego rok wcześniej za "drobne" (niespełna 300 tys. euro) z duńskiego Silkeborga i niczego nie stracił na tej dość ryzykownej decyzji. Na dzień dzisiejszy Kasper Dolberg, bo o nim mowa, jest jednym z najciekawszych napastników młodego pokolenia i zdążył już zwrócić na siebie uwagę wielu uznanych klubów z Europy. 

Thomas Lemar vs Troyes (20.02.2016)

Latem ubiegłego roku w Monaco doszło do dużych przetasowań kadrowych. Ogromne pieniądze, uzyskane ze sprzedaży Anthony’ego Martiala, Geoffreya Kondogbii, Levina Kurzawy, Aymena Abdennoura, Yannicka Carrasco czy Lucasa Ocamposa, w dużej mierze zostały przeznaczone na wzmocnienie i uzupełnienie mocno okrojonej kadry. I tak rewelację poprzedniej edycji Ligi Mistrzów zasilili tacy gracze jak Ivan Cavaleiro, Adama Traore, Jemerson, Rony Lopes (wypożyczony w styczniu do Lille), Gabriel Boschilia (wypożyczony do Standardu), Fabinho (wykupiony z Rio Ave po okresie wypożyczenia), Guido Carillo czy wypożyczeni Fabio Coentrao, Stephan El Shaarawy, Mario Pasalic czy Helder Costa. Do klubu sprowadzono również dwóch młodych graczy rodem z Francji, którzy miesiąc wcześniej (w czerwcu) błysnęli na międzynarodowym turnieju młodzieżowym w Toulonie. Mowa tutaj o Faresie Bahloulim oraz Thomasie Lemarze. O ile ten pierwszy ze względu na trapiące go kontuzje nie był w stanie przebić się do podstawowej jedenastki klubu z księstwa, tak drugi z nich stosunkowo szybko stał się istotnym punktem ofensywy Monaco. Dziś przyjrzymy się jego postawie przeciwko Troyes.

Euro U-19: zawodnicy warci uwagi (dzień drugi)

Pierwszy dzień Mistrzostw Europy do lat 19 za nami. Niemcy mimo wyraźnej dominacji ulegli Włochom 1:0. Bramkę na wagę trzech punktów z rzutu karnego zdobył opisywany wczoraj na blogu Federico Dimarco. Z kolei Portugalia dość niespodziewanie jedynie zremisowała 1:1 z Austrią. Dziś czekają nas dwa mecze w grupie B - na papierze znacznie silniejszej. Na początek Chorwaci podejmą Holendrów, a wieczorem Anglia zagra z Francją.

UEFA Youth League: podsumowanie turnieju finałowego

Turniej w Nyonie z udziałem czterech najlepszych drużyn Młodzieżowej Ligi Mistrzów za nami. Każdy z trzech spotkań decydującej fazy rozgrywek jeśli nie dostarczył dużej dawki emocji, to przynajmniej stał na wysokim poziomie piłkarskim. Trzecia edycja UEFA Youth League zakończyła się, po raz drugi z rzędu, sukcesem Chelsea. Londyńczycy w finale po naprawdę świetnym spotkaniu pokonali Paris Saint-Germain 2:1. 

Ante Coric vs Hiszpania U21 (24.03.2016)

O ile w pierwszym meczu między tymi drużynami liczyłem na świetne widowisko - i się nie zawiodłem - o tyle w rewanżu spodziewałem się jednostronnego spotkania. Tym bardziej, że Hrvatska przyjechała do Burgos, gdzie odbył się ten pojedynek, ogromnie osłabiona. Z różnych powodów wystąpić nie mogli Alen Halilovic, Mateo Kovacic, Marko Pjaca, Mario Pasalic, Josip Radosevic, Nikola Vlasic, Andrija Balic czy Denis Kolinger. Ku zaskoczeniu wszystkich, w tym zapewne nawet fanów reprezentacji Chorwacji, goście sensacyjnie rozbili La Rojitę 3:0 i objęli prowadzenie w grupie. Jedną z kluczowych postaci w ekipie Nenada Gracana był przedstawiany już wcześniej na blogu (dokładnie tutaj) pomocnik Dinama Zagrzeb, Ante Coric.

El Clasico - analiza taktyczna

Przed tym spotkaniem absolutnie wszystko przemawiało za Barceloną: przewaga psychologiczna po poprzednim El Clasico, sytuacja w tabeli, atut własnego boiska, niesamowita seria meczów bez porażki, optymalna jedenastka, debiutujący w Gran Derbi w roli szkoleniowca Zinedine Zidane… Jednak na murawie o żadnej dominacji i jednostronności jak w przypadku pojedynku na Bernabeu mowy być nie mogło. Goście może nie zagrali olśniewająco, ale zdecydowanie bardziej zdyscyplinowanie niż za Rafy Beniteza. To w zupełności wystarczyło na mocno bezbarwną, senną Barcelonę.

Jordan Lukaku vs Gent (25.02.2016)

Do tej pory na blogu o defensorach praktycznie nie pisałem. Odosobnionym przypadkiem był jedynie Alejandro Grimaldo z Barcelony B. Co ciekawe chwilę później lewy obrońca drugiej drużyny Barcelony odszedł do Benfiki Lizbona. Dziś przyjrzę się zawodnikowi występującemu dokładnie na tej samej pozycji co Hiszpan, znanemu głównie ze względu na... starszego o rok brata. Czy czeka go podobny scenariusz jak w przypadku Grimaldo? Wielce prawdopodobne. W rewelacji obecnego sezonu Jupiler League, Oostende, należy do wyróżniających się postaci. Dość powiedzieć, że na dzień dzisiejszy ma na swoim koncie dwa trafienia i aż siedem asyst, co jak na skrajnego defensora jest bardzo dobrym wynikiem. Jeśli nie znacie: poznajcie Jordana Lukaku.

 

Michy Batshuayi vs Caen (17.01.2016)

Kiedy poprzednio pisałem o Michym ex equo z Hatemem Ben Arfą oraz Edsonem Cavanim prowadził w klasyfikacji najskuteczniejszych strzelców Ligue 1. Dziś, po przeszło trzech miesiącach, belgijski napastnik Olympique Marsylia ustępuje jedynie Zlatanowi Ibrahimovicowi. Do swoich wcześniejszych 11 goli w spotkaniu z Caen dołożył kolejnego potwierdzając, że w swoim drugim sezonie na francuskich boiskach jest już bez wątpienia jedną z gwiazd ligi.

Dwadzieścia minut Brekalo

Stało się. Mogę chyba oficjalnie ogłosić, że Josip Brekalo został pełnoprawnym członkiem pierwszej kadry Dinama Zagrzeb. Od razu przejął wolny numer "7" i właśnie z nim wystąpił w derbach Zagrzebia przeciwko NK. Awans ten z jednej strony jest zaskakująco szybki, gdyż nie zdążył rozegrać w drużynie rezerw nawet połowy sezonu (przeniesiony tam z drużyny U17 w lecie, później część sezonu wraz z kilkoma innymi kolegami opuścił w związku z udziałem w MŚ U17), z drugiej natomiast podkreśla to ogromny talent tego 17-letniego skrzydłowego. A że w Dinamie bardzo odważnie stawia się na najzdolniejszą młodzież świadczą choćby przykłady Mateo Kovacica, Alena Halilovica czy Ante Corica. Z pewnością Brekalo również zalicza się do tego grona.

Arda Turan a sprawa barcelońska

Pierwszy raz nowego zawodnika Barcelony w większym wymiarze czasowym widziałem podczas Euro 2008 w Austrii i Szwajcarii. 21-letni wówczas Arda był jednym z kluczowych elementów w układance Fatiha Terima i zarazem jednym z objawień całego turnieju, wydatnie pomagając reprezentacji Turcji dotrzeć do półfinału. Piłkarz Galatasaray imponował bardzo dobrą techniką użytkową, krótkim prowadzeniem piłki, przeglądem pola i walecznością, a także wykazywał dużą dyscyplinę taktyczną, często wspierając bocznych obrońców, łamiąc akcje do środka czy wymieniając się pozycjami na skrzydłach. O jego wpływie na grę reprezentacji znad Bosforu niech świadczy fakt, że Turcy z pięciu rozegranych spotkań przegrali dwa – te, w których nie wystąpił Turan. Trzy lata po udanym dla niego Euro wylądował na Półwyspie Iberyjskim – w Atletico. Mimo znacznie mniej imponujących statystyk niż w barwach Galaty, Arda potwierdzał swoje piłkarskie atuty, z każdym kolejnym sezonem stając się coraz ważniejszym zawodnikiem w ekipie Diego Simeone. Dobra postawa w barwach Rojiblancos zaowocowała transferem na piłkarski Mount Everest, do klubu, gdzie nie zawsze nawet najlepsi piłkarze świata byli w stanie się odnaleźć – do Barcelony. Transfer ten zrodził pytanie, czy Turek jest przymierzany do środka pola, czy też – szczególnie wobec plotek o możliwym odejściu Pedro – wykorzystywany będzie głównie w rotacji na skrzydłach ataku? Bo właśnie przy linii – i w barwach Galatasaray, i Atletico, i na wspomnianych ME – ustawiany był Arda. Jak natomiast jego „papierowe” ustawienie ma się do jego faktycznej roli i pozycji na boisku? Czy atuty Turana można będzie wykorzystać w barcelońskim środku pola, czy też mankamenty w jego grze nie optują za ustawianiem go w drugiej linii? Co wartościowego piłkarz znad Bosforu może wnieść do gry Dumy Katalonii? Na te pytania pośrednio postaram się odpowiedzieć w dalszej części.

Kolejna perełka hiszpańskiej piłki

O tym, że Hiszpania pomocnikami stoi wie każdy. Absolutnie nikt w XXI wieku nie wypuścił do seniorskiej piłki na najwyższym poziomie tylko niesamowicie utalentowanych graczy drugiej linii, ze smykałką do dyrygowania grą drużyny. Stąd po Xavim wciąż jest życie: Koke i Thiago już zajęli jego miejsce w drużynie narodowej. W tej znajdują się nadal "weterani": Andres Iniesta, Santi Cazorla czy Cesc Fabregas. Coraz ważniejszy dla La Roja staje się Isco. Za nimi na szansę w dorosłej reprezentacji czekają choćby Oliver Torres czy wszechstronni Marco Asensio i Dani Ceballos - najlepsi piłkarze ubiegłorocznego czempionatu Europy do lat 19, a także nieco starsi Denis Suarez czy Saul Niguez. Swoje pierwsze powołania do kadry pierwszego zespołu otrzymali już szalenie utalentowani (niespełna) 18-latkowie: Carles Alena oraz Fran Villalba - zawodnicy kolejno Barcelony i Valencii. Krótko mówiąc, przyszłość hiszpańskiej drugiej linii wygląda obiecująco. Kolejnym graczem, któremu warto się bacznie przyglądać, jest wychowanek Villarrealu, Manuel Morlanes.

Stefano Sensi vs Ternana 10.12.2015

Jeśli o kimś mówi się "nowy Verratti" (jakkolwiek zabawnie to nie brzmi gdy obu piłkarzy dzielą raptem trzy lata różnicy) - a tak nazywają go włoskie media - to coś musi być na rzeczy. Jako że sam jestem ogromnym fanem talentu pomocnika PSG nie mogłem darować sobie okazji obejrzenia w akcji człowieka kreowanego na jego następcę czy też "klon" Marco. Grudniowy mecz z Ternaną był trzecim występem Stefano Sensiego, który miałem przyjemność zobaczyć. O tym jak się zaprezentował w dalszej części tekstu.