Najciekawsza jedenastka ME U21 w Polsce

Nie ukrywam, że spośród wszystkich imprez młodzieżowych w 2017 roku, akurat Mistrzostwa Europy U21, obok Mistrzostw Świata U20, były imprezą, na którą czekałem z pewną obojętnością. Wynikało to stąd, iż mnóstwo piłkarzy, biorących udział w tym turnieju, zwyczajnie znałem już, lepiej lub gorzej, od pewnego czasu. Toteż i poziom mojej ekscytacji oscylował gdzieś w okolicach środka skali (no, może ciut wyżej). Paradoksalnie jednak, cały turniej obejrzałem od A do Z, nie pomijając choćby jednego spotkania (choć niektóre z różnych względów oglądałem z odtworzenia), czego wcześniej nigdy nie udało mi się zrealizować. Euro zainaugurował mecz Szwedów z Anglikami w Kielcach, a zakończył pojedynek... Czechów z Danią w Tychach. Ok, zakończył dla mnie, gdyż tego starcia nie udało mi się zobaczyć na żywo i nadrobiłem je dopiero po finale.  A w nim Niemcy dość niespodziewanie (żeby nie powiedzieć sensacyjnie) pokonali murowanych kandydatów do mistrzostwa, Hiszpanów, 1:0. 

Najciekawsza jedenastka ME U17 w Chorwacji

Pierwszy z serii czterech turniejów młodzieżowych za nami. Najlepszą drużyną Starego Kontynentu zostali Hiszpanie, ubiegłoroczni finaliści z Azerbejdżanu (choć oczywiście w zupełnie innym zestawieniu personalnym z wyjątkiem Abela Ruiza). Podopieczni Santiego Denii w regulaminowym czasie gry zremisowali z reprezentacją Anglii 2:2 po niezwykle dramatycznym meczu, by losy tytułu rozstrzygnąć na swoją korzyść rzutami karnymi - podobnie jak w półfinale z Niemcami. Tym samym La Roja została po raz dziewiąty w historii mistrzem w tej kategorii wiekowej (wliczając sukcesy z ME U16, poprzedzających turnieje dla drużyn under 17) i pod tym względem jest liderem wszech czasów.

El Clasico dla Barcelony (analiza taktyczna)

Do niedzielnego starcia to gospodarze z Madrytu przystępowali w roli faworyta. Barcelona w ostatnich ligowych potyczkach grała w kratkę. Podopieczni Luisa Enrique stracili nie tylko sporo punktów, ale i Neymara, który spotkanie z Malagą skończył z czerwoną kartką, eliminującą go z Klasyku. Do tego Duma Katalonii w dość słabym stylu pożegnała się z Ligą Mistrzów, odpadając z Juventusem bez choćby jednej zdobytej bramki. Zinedine Zidane miał więcej problemów personalnych, szczególnie w defensywie. Wykluczony był występ Pepe oraz Raphaela Varane'a. Ponadto do ostatnich chwil ważyły się losy występu Garetha Bale'a. Z drugiej strony, mimo kłopotów kadrowych, Los Blancos w lidze szli jak burza. Ostatni raz przegrali w La Liga dwa miesiące wcześniej, w zaległym spotkaniu z Valencią. Później potknęli się jedynie dwukrotnie, remisując kolejno z Las Palmas i z Atletico w derbach stolicy. Nic więc dziwnego, że więcej szans na zwycięstwo dawano Realowi.

Producent gwiazd

Myśląc o najlepszych akademiach na globie w pierwszej kolejności z pewnością większość z nas wymieniłaby FC Barcelonę, Ajax, Benfikę, Sporting, Real, może Anderlecht czy brazylijski Santos. Mało kto zwróciłby uwagę na Bałkany, gdzie swoje diamenty szlifują Crvena Zvezda, Partizan i, przede wszystkim, Dinamo. To właśnie klub z Zagrzebia wypuścił w ostatnich latach w świat grono zawodników, którzy obecnie pełnią istotną rolę w swoich klubach – i co warto podkreślić, nie byle jakich klubach. Na tym jednak Modri nie zamierzają poprzestać.

Kasper Dolberg vs FC Kopenhaga (9.03.2017)

Bohater dzisiejszej analizy na dobrą sprawę zasługiwał na nią już od sierpnia czy września, kiedy zaczął zachwycać Holandię i Europę swoją grą oraz bramkami. A to wszystko działo się przed jego 19. urodzinami. Ajax po oddaniu Arkadiusza Milika do Napoli zdecydował się postawić na chłopaka sprowadzonego rok wcześniej za "drobne" (niespełna 300 tys. euro) z duńskiego Silkeborga i niczego nie stracił na tej dość ryzykownej decyzji. Na dzień dzisiejszy Kasper Dolberg, bo o nim mowa, jest jednym z najciekawszych napastników młodego pokolenia i zdążył już zwrócić na siebie uwagę wielu uznanych klubów z Europy. 

PSG Unaia Emery'ego - analiza taktyczna

Pierwsze mecze 1/8 finału Champions League coraz bliżej. Los po raz kolejny skojarzył Barcelonę z Paris Saint-Germain. Tym razem jednak będzie to o tyle wyjątkowy pojedynek, że na ławce Paryżan zasiądzie Unai Emery – człowiek, któremu Duma Katalonii wybitnie nie leży. Jako szkoleniowiec Almerii, Valencii, Spartaka Moskwa i Sevilli wygrał z tym przeciwnikiem zaledwie raz – w 7. kolejce poprzedniego sezonu La Liga, kiedy prowadzona przez niego Sevilla pokonała na własnym stadionie Katalończyków 2:1. Tamten mecz zapewne doskonale pamięta Grzegorz Krychowiak, który podobnie jak Emery po zeszłorocznych Mistrzostwach Europy zamienił słoneczną Andaluzję na europejską stolicę mody. Szanse na występ przeciwko Barcelonie ma jednak znikome.

Thomas Lemar vs Troyes (20.02.2016)

Latem ubiegłego roku w Monaco doszło do dużych przetasowań kadrowych. Ogromne pieniądze, uzyskane ze sprzedaży Anthony’ego Martiala, Geoffreya Kondogbii, Levina Kurzawy, Aymena Abdennoura, Yannicka Carrasco czy Lucasa Ocamposa, w dużej mierze zostały przeznaczone na wzmocnienie i uzupełnienie mocno okrojonej kadry. I tak rewelację poprzedniej edycji Ligi Mistrzów zasilili tacy gracze jak Ivan Cavaleiro, Adama Traore, Jemerson, Rony Lopes (wypożyczony w styczniu do Lille), Gabriel Boschilia (wypożyczony do Standardu), Fabinho (wykupiony z Rio Ave po okresie wypożyczenia), Guido Carillo czy wypożyczeni Fabio Coentrao, Stephan El Shaarawy, Mario Pasalic czy Helder Costa. Do klubu sprowadzono również dwóch młodych graczy rodem z Francji, którzy miesiąc wcześniej (w czerwcu) błysnęli na międzynarodowym turnieju młodzieżowym w Toulonie. Mowa tutaj o Faresie Bahloulim oraz Thomasie Lemarze. O ile ten pierwszy ze względu na trapiące go kontuzje nie był w stanie przebić się do podstawowej jedenastki klubu z księstwa, tak drugi z nich stosunkowo szybko stał się istotnym punktem ofensywy Monaco. Dziś przyjrzymy się jego postawie przeciwko Troyes.